Indrukken van een aandeelhoudersvergadering
Even vooraf:
Ik ben een leek op het gebied van aandelen en aandeelhoudersvergaderingen. Het is zeer waarschijnlijk dat mijn gevoelens en ervaringen niet met de werkelijkheid overeenkomen. De beschrijving hierna betreft dan ook enkel de gebeurtenissen en feiten zoals ik ze persoonlijk heb ervaren.
Vorig jaar zat ik voor overleg bij mijn adviseur van de bank. Daarbij kwam het gesprek ook op mijn paar Fortis aandelen. De uitkomst van het gesprek was dat ik voor 1 aandeel een toegangsbewijs voor de aandeelhoudersvergadering in Brussel en in Utrecht zou krijgen. Voor de overige Fortis aandelen zou ik de VEB machtigen om namens mij te stemmen. Het leek me wel interessant om eens te zien hoe het er op zo'n vergadering toeging. Het leek me dat met name bij Fortis wel wat te beleven zou zijn. Je wil wel eens wat nietwaar?
Een aantal dagen later kreeg ik de toegangsbewijzen toegestuurd. Door omstandigheden heb ik er toen geen gebruik van gemaakt.
In januari 2009 lees ik dat er weer een aandeelhouders vergadering van Fortis is, met in Brussel waar o.a. de goedkeuring voor de verkoop van ABN-Amro op de agenda staat. Ik denk bij mezelf: nu zal ik er toch bijzijn. Even een telefoontje met de bank. Uitgelegd dat ik een toegangsbewijs voor 1 aandeel wil hebben en voor de overige aandelen Fortis weer een machtiging naar de VEB.
Begin februari ontvang ik van de bank een toegangsbewijs voor de vergadering in Brussel en een toegangsbewijs voor Utrecht. Woensdag 11 februari om 10 uur in Paleis 6 van Brussels Expo te Brussel en vrijdag 13 februari om 10 uur in het Beatrix Theater te Utrecht. Ik denk bij mezelf: goed geregeld.
Een week later ontvang ik weer een toegangsbewijs voor de vergadering in Brussel. Die had ik toch al? Na een poosje googlen ben ik erachter. Het eerste toegangsbewijs betreft het aandeel dat ik nu heb en mag stemmen bij de verkiezing voor de benoeming van de nieuwe leden van de raad van bestuur. Het andere toegangsbewijs betreft het aandeel dat ik had in het eerste weekend van oktober vorig jaar, toen Fortis Bank Nederland (inclusief ABN-AMRO) en o.a. Fortis verzekeringen verkocht werd aan de Nederlandse staat. ook werd dat weekend een gedeelte aan de Belgische staat verkocht.
Een Belgische rechter heeft de uitspraak gedaan dat dit niet had gemogen zonder goedkeuring van de aandeelhouders. Hij heeft toen een aantal deskundigen (laten) benoemen en bepaald dat de aandeelhouders zich alsnog moesten uitspreken voor 12 februari. Die deskundigen hebben ondertussen dat rapport met hun conclusies gereed en is voor iedereen in te zien.
Om 10 uur in Brussel, zaal open om 8.15 uur heb ik ergens gelezen. Hoe vroeg moet ik dan van huis, rekening houdend met files? Te vroeg! Dus maandagmiddag een hotel zoeken voor de nacht van dinsdag op woensdag. Via internet (www.booking.com) "Heysel Hotel Expo" gevonden. Gelegen op een paar honderd meter vanaf het Expo terrein. Een restaurant is bij het hotel niet aanwezig. Ontbijt kan er gebruikt worden voor 10 Euro extra. Lijkt me goed geregeld.
Dinsdagmiddag overnachtingspullen in de tas en rond drie uur afreis naar Brussel. Navigatiesysteem ingesteld. Volgens het navigatiesysteem zal ik nog voor zes uur ter plekke zijn. Dat ding houdt dan nog geen rekening met eventuele files en weersomstandigheden. Ondanks buien met regen en natte sneeuw, files en een maaltijd in een autowegrestaurant sta ik om half acht bij de receptie van het hotel. Op naar de kamer. In een recensie van het hotel had ik gelezen dat het kleine kamers waren. Dat klopte. Niet klagen, ik kom er om te slapen. Het bed is groot en goed. Aan de overzijde van de weg zie ik het Koning Boudewijnstadion ( voormalig Heizelstadion) met daarachter, verscholen achter het stadion, het Atomium
Woensdagmorgen acht uur zit ik aan het ontbijt. Niet overdadig, maar royaler dan thuis. Voor half negen sta ik al bij de auto. Het vriest nog licht. De weg enigszins glad en ruiten krabben.
Na ruim een kilometer gereden te hebben kom ik bij de parkeerplaatsen van het Expo terrein. Het gaat behoorlijk vlot, er staan maar een paar auto's in de rij. Er lopen wel een aantal mensen rond in een soort uniform. Bij de eerste parkeerplaats staat iemand die aangeeft dat ik daar niet op mag rijden. Zal wel vol zijn. Doorgereden. Honderd meter verder weer een parkeerplaats. Hier staat iemand die me vraagt: Waarvoor komt U? Ik zeg "Fortis". Dat lijkt vandaag een soort toverwoord te zijn. Ik zie dat de man een streepje op zijn papier zet en ik mag doorrijden en parkeren. Zonder kosten. Op naar de vergadering. ik kijk nog even rond waar ik naar toe moet. Het wordt me heel snel duidelijk. Pijlen volgen. En in de stoet mensen blijven die er ook naar toe gaan. Nog weinig opwinding te bespeuren. Ik kom bij de ingang van paleis zoveel. Wij in Nederland zouden het een hal noemen, zoals bij de RAI of bij de Jaarbeurs. De Belgen zijn wat dat betreft toch chiquer. De naam paleis geeft toch een warmer gevoel dan ons koude woord Hal. Bij de ingang van dat paleis staan een aantal mensen die mijn toegangsbewijs willen zien. Ze willen het wel even volledig zien en ik mag verder. We kunnen een soort gang oversteken naar de volgende hal. Ik kijk even verwonderd rond. Dit is echt een joekel van een hal. Bij opzoekwerk later thuis leert me dat deze hal ongeveer 155 bij 65 meter groot is. Aan de overkant van de hal, meer dan honderd meter verwijderd zie ik een verhoging afgezet met linten waarop een tiental mensen achter tafeltjes zitten. Er hangt een groot bord boven waarop met koeienletters HELPDESK staat geschreven. Links is een ruimte afgezet met touwen aan palen. Ik schat zeker 30 meter breed en 20 meter diep. Er boven hangt een bord waarop staat dat Nederlanders zonder toegangsbewijs zich daar moeten melden. Er staat een lange rij mensen voor te wachten op hun beurt. Ik denk bij mezelf: niet voor mij van toepassing, ik heb immers een toegangsbewijs. Tegen de muur, ik schat zo'n twintig tafels, achter de tafel 2 mensen, naar ik inschat spijbelende studenten die aan het bijverdienen zijn. Op de tafel een laptop, computerkabels en wat papieren. Verder in de hal aan de lange zijden tegen de muur ook veel tafels met studenten erachter. O.a. een laptop en een printer op tafel. Ruw geschat honderd tafels. Inschrijving staat erboven. Dat lijkt me ook voor mij geschikt. Helaas, er wordt mij gevraagd om een groene kaart. Die heb ik niet. ik wordt terug verwezen naar de lange rij Nederlanders die staan te wachten. gelukkig, er lijkt hulp te komen. Op het moment dat ik samen met een andere man achteraan de rij aansluit komt er een vriendelijke mevrouw met koptelefoon op ons vragen wat het probleem is. Wij leggen uit dat we teruggestuurd zijn omdat we geen groene kaart hebben. Dat lossen we op zegt ze. Loop maar mee. Ze neemt ons mee naar een zijkant van de afzetting en loodst ons tussen de touwen door en we staan bij een tafel waar we verder zullen worden geholpen. Er staan nog wel een paar mensen te wachten, dat lijkt ons geen probleem. Een meneer, die naar later blijkt assistentie verleent aan de 2 dames achter de dames achter de computer, zegt tegen ons dat dit niet kan en dat we weer achter in de rij moeten aansluiten. We vertellen hem dat we door een dame daar naar toe zijn gebracht en dat we daarom blijven. We laten ons niet van het kastje naar de muur sturen en vooral niet nu we bijna aan de beurt zijn. Hij schenkt er verder geen aandacht meer aan en wij blijven staan. De man die samen met mij daar naartoe is gebracht merkt nog op dat alles een grote troep is. Het duurt nogal, er staan 2 tafels met een laptop op de tafel en een jonge dame erachter. En die man die de dames aanwijzigen geeft. Het lijkt nogal moeilijk te zijn, want het duurt nogal. na 5 minuten ben ik aan de beurt. De jonge dame klikt een paar keer met de muis en tikt iets in. Dan is de hulp van de man nodig die juist assisteert bij de andere tafel. Weer even wachten. Na een minuutje heeft hij even tijd. Hij zegt iets en wijst iets aan op het scherm. De dame gaat verder en vult voor mij een groene en gele kaart in. Klaar.
Ik moet nu weer naar een tafel aan de zijkant van de hal om in te schrijven. Ik kijk even rond en zie een tafeltje met twee jongemannen die op klanten zitten te wachten. Ik ga er naartoe en na een vriendelijk goede morgen geef ik mijn groene en gele kaart af. Een van hen begint te werken op de laptop. Hij krijgt zichtbaar een probleem met de laptop. Hij geeft een signaal naar een van de dames die van tafel naar tafel gaan om te assisteren bij problemen. Ze knikt naar hem dat ze hem gezien heeft, daar blijft het dan ook bij. Ze is nog erg druk bij andere tafels. Ondertussen vraagt hij mij dan maar om een legitimatie. helaas mijn pas brengt de oplossing ook niet voor hem. Het lukt hem om hulp van een andere dame te krijgen. Deze pakt de muis en klikt een paar keer en het probleem is opgelost. Ze kijkt hem daarbij aan op een manier van zie je wel, zo eenvoudig is het. Hij pakt een chipkaart, stopt dat in een houder en schrijft mijn gegevens daarin. Hij print twee formulieren uit, met daarop o.a. het nummer van de chipkaart. Ik moet een kaart ondertekenen en teruggeven. Aanwezigheidslijst staat erboven. Hij geeft me mijn kaarten terug en de zojuist gemaakte chipkaart en vraagt me naar paleis 10 te gaan. Als ik hem vragend aankijk wijst hij naar een deur in de hoek van het gebouw. Dit betekent naar buiten en een wandeling door de buitenlucht. Er staan pijlen. Je kunt ook gewoon de stroom mensen volgen. Aan de linkerkant zie ik op ca 20 meter afstand een tiental fotograven bijna liggend met de kamera in de aanslag. Ik vraag me nog even af wat daar te fotograferen is. Als ik weer thuis ben zie ik hun resultaat op het internet.
Hoe ze het voor mekaar krijgen om tegen de zon in nog zo'n duidelijke foto te maken is voor mij een raadsel en voor de fotograven een weet. Mij lukt het niet.
Ik zie overal mensen met donkere uniformen met de tekst security op de mouw. Waar je ook staat je ziet er altijd wel een.
Voor dat ik bij de ingang ben zie ik een tiental cameramensen met een camera op de schouder. Voor de camera een verslaggever die aan een bezoeker vragen stelt. Op de microfoon de naam van de televisieomroep. Volgens mij Belgische en Franse omroepen. Ook zag ik de naam van een Nederlandse omroep.
Bij de ingang staan weer een paar mensen te controleren op toegangsbewijzen. Waarschijnlijk controleren ze of ik een chipkaart heb. Nu moet er weer een brede gang overgestoken worden naar de volgende zaal. Bij de ingang van die zaal staan een aantal detectiepoortjes. Telefoon en portemonnee in het plastic bakje, telefoon en portemonnee weer uit het bakje en klaar. In deze zaal, paleis 10?, zie ik aan 2 zijden een garderobe waar jassen en dergelijke in bewaring gegeven kunnen worden. Het is er behoorlijk druk. In het midden staan 2 service counters waar koffie geserveerd wordt. Het is ondertussen half tien geweest en mij lust wel een kopje. Gratis voor de aandeelhouders. Voor de vergadering moet ik volgens de borden boven de deuren weer een gang in. In de gang staat om de twintig meter iemand van de security. Ik zie dat er ook af en toe tassen worden gecontroleerd. Ik kom weer in een grote hal.
Dit moet dan paleis 6 zijn.
Direct bij binnenkomst wordt mij een stemkasje in de handen gedrukt. Dat ding doet me denken aan een draagbare DECT telefoon, ongeveer dezelfde grootte en o.a ook de 
druktoetsen van 1 t/m 10. Als verder loop zie ik het paleis. Afmeting 163 bij 65 meter. Overal groepen van een paar honderd stoelen bij elkaar, met brede gangpaden ertussen. Aan de linkerkant een tiental grote projectieschermen aan de muur. In het midden van de linkerkant staat een podium met 2 rijen tafels. Hier zullen de raad van bestuur en de door de rechter aangewezen experts later plaatsnemen. ook staan er diverse televisiecamera's. Ik zoek een stoel vanwaar ik het podium goed kan zien. Ik kom nog in een gesprek met een Belg, die mij vertelt dat zijn Fortis aandelen nog maar 5 procent waard zijn. Hij vindt het een klucht en wat hem betreft mogen ze die laatste 5 procent ook wel hebben. Ondertussen komen er steeds meer mensen in de zaal binnen. Ik bestuur het stemkastje en ontdek dat ik mijn chipkaart erin stop, mijn naam op het display verschijnt. Het wordt 10 uur, de mensen blijven binnen stromen. Om kwart over tien verschijnen de mensen op het podium en gaan achter de tafels zitten. Door de luidsprekers klinkt een stem die zegt dat het hem redelijk lijkt om over een kwartier te beginnen.
Om half elf opent de voorzitter de heer Hessels de vergadering. Hij spreekt zowel in het Nederlands als het Frans. Hij verschijnt groot op de projectieschermen.
Hij doet enkele mededelingen. Een luid gejoel maakt hem het spreken voor een twintigtal seconden onmogelijk. Ik zie ondertussen een groot aantal mensen met een koptelefoon op. Dit blijken ontvangers te zijn. Ze zijn op verschillende manieren ingesteld. Afhankelijk van de keuze worden de tekst van de sprekers vertaald in het Nederlands, Frans of Engels. Alvorens tot stemming over te gaan wordt er gelegenheid gegeven tot het stellen van vragen. Over de hal verspreid staan 20 microfoons, daar moet dan gebruik van gemaakt worden. De vragenstellers verschijnen dan ook op de projectieschermen, zodat ze goed te zien zijn. Nagenoeg alle vragenstellers houden een betoog van wel 5 minuten voordat de vraag wordt gesteld. Vaak langer. Een enkele keer vraagt de voorzitter zelfs wat de vraag eigenlijk is, dan zijn ze vergeten hem te stellen. Bijna alle sprekers worden regelmatig begeleid met afkeurend of goedkeurend gejoel. Hierna wordt de vraag door een van de leden van de raad van bestuur of door een van de experts beantwoord. Heel vaak begeleidt door een afkeurend boe geroep. Dit gaat op deze manier tijdlang door. Een beetje na 12 uur valt het mij op dat veel mensen beginnen te lopen en de zaal verlaten. Later wordt het me duidelijk dat die mensen teruglopen naar paleis 10 (waar we binnen zijn gekomen) en dat daar broodjes zijn te krijgen. Tegen half twee verlaat ik de zaal ook. Even een paar broodjes eten. Ze smaken goed. Wat je al niet kunt krijgen voor een aandeel van ruim een Euro. Ook hier hangt een projectiescherm waarop de vergadering goed is te volgen. Dan weer terug naar de vergadering. Er zijn ondertussen meer dan 20 vragenstellers geweest.
Na een korte uitleg hoe de stemkastjes werken, chipkaart erin, 1 = voor 2 = tegen 3 = onthouding, wordt overgegaan tot een proefstemming. Er wordt ons nog verteld dat er rond de 5000 mensen aanwezig zijn, die gezamenlijk een kwart van het aandelenkapitaal vertegenwoordigen.
Zodra het voorstel op de schermen verschijnt begint er een balk aan de boven kant te lopen. gedurende die tijd, ongeveer 30 seconden, hebben we tijd om te stemmen. Binnen 2 minuten daarna verschijnt de uitslag op de schermen, hierbij is rekening gehouden met het aantal aandelen dat je hebt. Ik verwacht dat dit ook ingevoerd is in de chipkaart. Ik vind het een technische prestatie dat de stemmen van 5000 mensen in deze korte tijd verwerkt kunnen worden. Als blijkt dat de voorstellen geen goedkeuring krijgen komt er rumoer in de zaal. Een gedeelte applaudisseert en een gedeelte laat duidelijk de afkeur van de uitslag merken. Zoals overal al te lezen was, worden alle voorstellen verworpen. Het laatste voorstel haalt het met 49,74 % op het nippertje niet.;
Aansluitend begint de volgende vergadering waarin gestemd moet worden over de benoeming van een aantal leden voor de raad van bestuur. Drie kandidaten trekking zch terug omdat ze zich niet kunnen vinden in het tegen stemmen van de voorstellen een paar minuten geleden. De kandidaat leden stellen zich even voor en krijgen een paar vragen uit de zaal die ze moeten beantwoorden. Daarna wordt over de kandidaten op de reeds bekende manier een voor een gestemd. Als deze kandidaten in Brussel voldoende stemmen krijgen, dan moeten ze in vrijdag in Utrecht ook nogmaals genoeg stemmen krijgen om in de raad van bestuur te komen. Het resultaat in Brussel dat de kandidatuur van 1 persoon verworpen wordt en van drie personen aangenomen.
Hierna wordt rond half vier de vergadering gesloten en worden we gevraagd de hal blok voor blok te verlaten omdat we met zovelen zijn.
Op naar de auto. Voor vier uur ben ik al aan het rijden. Ik besluit om geen toeristisch tochtje door Brussel te maken. Het weer was hiervoor ook niet aantrekkelijk. Koud en nat. Navigatiesysteem ingesteld op "thuis" en rijden maar. Onderweg nog een gefrituurde schnitzel met frieten gegeten en weer verder. Ondanks enkele files en behoorlijke regenbuien was even na achten weer thuis.
Ik vond het een interessante dag en besluit dan ook om vrijdag naar de aandeelhoudervergadering in Utrecht te gaan. Hierover binnenkort meer.